آنها سؤال كردند به سوى چه كسى ؟ به سوى عرب يا عجم يا ما ؟ خداوند آيه فوق را نازل كرد ، و رسالت پيامبر ص را به تمام جهانيان با صراحت در ضمن آن شرح داد » ( 1 ) . ولى با اين حال پيوند و ارتباط آيه با آيه قبل در زمينه صفات پيامبر ص و دعوت به پيروى از آئين او جاى انكار نيست . نخست به پيامبر ص دستور مىدهد : « بگو اى مردم من فرستاده خدا به سوى همه شما هستم » ( * ( قُلْ يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي رَسُولُ اللَّه إِلَيْكُمْ جَمِيعاً ) * ) . اين آيه همانند آيات بسيارى ديگر از قرآن مجيد ، دليل روشنى بر جهانى بودن دعوت پيامبر اسلام ص است . در آيه 28 سوره سبا نيز مىخوانيم وَما أَرْسَلْناكَ إِلَّا كَافَّةً لِلنَّاسِ : « ترا جز به سوى همه مردم نفرستاديم » . و در آيه 19 سوره انعام مىخوانيم : وَأُوحِيَ إِلَيَّ هذَا الْقُرْآنُ لأُنْذِرَكُمْ بِه وَمَنْ بَلَغَ : « اين قرآن به من وحى شده تا شما و تمام كسانى را كه قرآن به آنها مىرسد انذار كنم » . و در آغاز سوره فرقان مىخوانيم : تَبارَكَ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقانَ عَلى عَبْدِه لِيَكُونَ لِلْعالَمِينَ نَذِيراً : « پاينده و برقرار است خداوندى كه قرآن را بر بنده اش فرستاد كه جهانيان را از مسئوليتهايشان بيم دهد » . اينها نمونه آياتى است كه گواه جهانى بودن دعوت پيامبر اسلام ص است و در اين باره باز هم به خواست پروردگار ذيل آيه 7 سوره شورى بحث خواهيم كرد ، و در ذيل آيه 92 سوره انعام نيز بحث نسبتا مشروحى در اين زمينه داشتيم ( 2 ) سپس خدايى را كه پيامبر ص به سوى او دعوت مىكند با سه صفت معرفى مىكند :

--> ( 1 ) نقل از كتاب مجالس ( طبق نقل تفسير صافى ذيل آيه فوق ) . ( 2 ) تفسير نمونه جلد پنجم صفحه 344 .